O życiodajnej gałązce zielonej

Niedziela Palmowa, w Polsce nazywana także Kwietną lub Wierzbną otwiera Wielki Tydzień Paschalny oraz uroczyste obchody poprzedzające już bezpośrednio Święto Zmartwychwstania.
Pomimo trwającego Wielkiego Postu, uroczystość ta jest radosna i triumfalna, bowiem tego dnia kościół wspomina moment, w którym witany przez wiwatujące tłumy Jezus – wjechał do Jerozolimy. Zgromadzeni ludzie, na znak hołdu rzucali na Jego drogę i pod  kopyta osiołka  zielone, palmowe gałązki. Palma – święcona przez kapłanów i obnoszona w uroczystej procesji, jest więc najważniejszym atrybutem tego wydarzenia.


Nabożeństwa Niedzieli Palmowej mają swój początek w IV w., a jako pierwsi uczestniczyli w nich chrześcijanie w Jerozolimie. Nieco później, w V i VI w. nabożeństwa i procesje przyjęły się we wszystkich prowincjach kościoła zachodniego – w obrządku łacińskim.  Sam zaś zwyczaj  święcenia gałązek zielonych – palm wielkanocnych, został wprowadzony w XI w. i w wielu krajach chrześcijańskich, w tym  w Polsce, tradycje te są ciągle żywe.


Dlaczego palma?
Palmę – zwłaszcza daktylową, czczono od najdawniejszych czasów. Drzewo to kojarzono z dobrem, nadzieją, sprawiedliwością, a jego gałązki z mocą i zwycięstwem…  nawet jeśli musiało być okupione cierpieniem. Motyw palmy pojawia się w starożytnych mitach i hymnach, a także w Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu, jako wspaniałe, długowieczne, niezwyciężone drzewo, którego pień i korzenie opierają się burzom, a wiecznie zielona korona zachowuje świeżość w najbardziej palącym słońcu i wydaje obfity i słodki owoc.
To właśnie dlatego wjeżdżającego do Jerozolimy Chrystusa witano gałązkami palmowymi, na znak uwielbienia i hołdu, na znak zwycięstwa nad śmiercią. W tradycji kościoła palma symbolizuje zatem zarówno mękę, jak i triumf.  


Dlaczego „bazie”?
W tradycji ludowej wielkanocna  gałąź zielona symbolizuje przede wszystkim siły witalne i coroczną odnowę roślin. Te właściwości mieć miała rosnąca na naszych ziemiach wierzba, o tej porze roku pokryta srebrnymi baziami. Gałązka wierzbowa – nieodzowna w tradycyjnej polskiej palmie, jest rośliną „miłującą życie”, ponieważ najwcześniej okrywa się zielenią, rośnie szybciej niż inne rośliny i w każdych warunkach; a nawet ucięta i zwiędła włożona do wody lub mokrej ziemi, wypuszcza korzenie i zielone listki.


Polskie tradycje związane z palmą
Palmy wykonywane w Polsce, to najczęściej bukiety z gałązek wierzby i roślin zimozielonych (borówka, bukszpan, barwinek), lub tzw. palemki – mające formę barwnych pałek, składające się z powiązanych nicią na patyku suszonych, kolorowych kwiatów, farbowanych traw, mchu, itp.
W niektórych regionach Polski, na ziemi sądeckiej, rzeszowskiej i tarnowskiej, wykonuje się i obnosi w procesji pięknie zdobione – nawet kilkumetrowe palmy. Dzięki organizowanym konkursom tradycja ta jest wciąż żywa, a wykonaniem palm zajmują się całe rodziny.

Poświęcone w kościele palmy zawsze przechowywano z największym szacunkiem, często aż do kolejnej Wielkanocy. Zazwyczaj wkładano je za święte obrazy, aby strzegły domu od złego – z palmami bowiem, którym przypisuje się nadzwyczajne właściwości  magiczne ochronne i życiodajne, wiążą się liczne wierzenia i zwyczaje ludowe.
Krzyżyki z palmy lub gałązki z palmowego bukietu przybijano na drzwiach wejściowych, na wrotach obór i stodół w przekonaniu, że strzec  je będą od zła wszelkiego, od czarów, nieszczęścia, a  przede wszystkim od uderzenia pioruna i pożaru. Po powrocie z kościoła, w wielu regionach polski smagano się wzajemnie palmami da zdrowia, siły i urody. Wierzono, że na człowieka przejdzie z palmy życiodajna siła. Przyniesionymi z kościoła palmami umoczonymi w wodzie święconej kropiono dom oraz całą zagrodę, a także bydło i trzodę, kreśląc nad głowami zwierząt znak krzyża. Przynajmniej jedna bazię – bagniątko – dawano do połknięcia każdej krowie i owcy, aby chowały się zdrowo, dobrze doiły, a czarownice i uroki nie miały do nich dostępu. Z tego samego powodu pilnowano, żeby kawałki palm, lub bagniątka (szczególnie w Wielki Piątek), znalazły się również w kurnikach, chlewach, a nawet w ulach i rybackich sieciach. Krowy wychodzące pierwszy raz na pastwisko przepędzano przez ognisko, do którego wrzucano kawałki palmowych gałązek, lub okadzano je dymem ze spalonej palmy. Z palm robiło się również niewielkie krzyżyki, które z szacunkiem wbijano w skiby ziemi prosząc o błogosławieństwo i urodzaj.  Starte na proch palmy używane były niegdyś – wraz z innymi poświęconymi ziołami – do okadzania domów podczas burzy i zarazy, a także do przyrządzania leczniczych wywarów. W całej Polsce, we wszystkich miastach i wsiach, po powrocie z kościoła w Niedzielę Palmową połykano bagniątka, wierząc w ich moc leczniczą, szczególnie przydatną przy zapobieganiu chorób gardła, głowy oraz niestrawności.

A dziś… radzimy Wam, żebyście dla własnego zdrowia zostali w domach. Zaopiekujcie się najbliższymi, wykonajcie wspólnie ozdoby świąteczne, upieczcie smaczne baby. O tym jakie ozdoby świąteczne można zrobić oraz jak w oryginalny sposób „pomalować” jajka, już wkrótce dowiecie się z naszej strony i muzealnego Facebooka. Zaglądajcie do nas!

A.P.
Opracowano na podstawie:
Ogrodowska B., Witaj dniu uroczysty. Wielkanoc w Polsce, Warszawa 2007 r.

 

Słowo o genezie i historii świąt Wielkanocy

Salve festa dies  
(Witaj dniu uroczysty)


Tę wielką radość  świata, a jednocześnie największą pochwałę życia głosi średniowieczny hymn kościelny śpiewany podczas procesji. Zbliżają się bowiem wyjątkowe święta – niepokonanego i wiecznie odradzającego się życia. Wielkanoc dla wszystkich chrześcijan jest świętem wielkiej nadziei i obietnicy wyjścia z niewoli zła i życia wiecznego.

Nie tylko dla chrześcijan – zjawiska zachodzące w przyrodzie związane ze zmianą pór roku, przypominające cykle i najważniejsze etapy ludzkiego życia, zawsze były potężnymi bodźcami dla ludzkiej psychiki i wyobraźni. Pod ich wpływem kształtowały się wierzenia, mity, obrzędy i rytuały. W symbolice Wielkanocy znaleźć można wiele punktów stycznych z odwiecznymi – starszymi niż chrześcijaństwo wierzeniami – ze świętami powitania wiosny,  rolniczymi świętami wegetacyjnymi, czy wreszcie obchodzonymi na przełomie pór roku świętami ku czci zmarłych.

Uderzające jest podobieństwo  Wielkanocy do wielu starożytnych religii Wschodu, których wyznawcy czcili bogów, którzy przez swoją śmierć i zmartwychwstanie zbawiali świat. W porze wiosennej składali swym bogom ofiary (ze zbóż, owoców, kwiatów oraz zwierząt), opłakiwali ich śmierć i radośnie świętowali zmartwychwstanie. Co najistotniejsze, we wszystkich tych rytuałach przejawiała się uniwersalna – bo właściwa wszystkim ludziom na całym świecie  – nadzieja i pragnienie zwycięstwa: życia nad śmiercią, dobra nad złem.

W starożytnym Egipcie co roku na wiosnę opłakiwano śmierć najważniejszej postaci egipskiego panteonu – Ozyrysa. Był bogiem dobrym i mądrym, został jednak podstępnie zabity przez swojego brata, który jego ciało pocięte na kawałki rozrzucił na wiele stron świata. Każdego roku na wiosnę poszarpane ciało Ozyrysa, opłakiwane przez jego żonę Izydę oraz jej siostrę Neftis, zrastało się, a cudowi temu towarzyszył wylew wody z Nilu, wyczekiwany z niecierpliwością przez ludność Egiptu. Obchody na cześć Ozyrysa były zapowiedzią wiecznego życia po śmierci.
W Mezopotamii Sumerowie czcili boga Tammuza – syna prawdy, który po śmierci został wskrzeszony łzami opłakującej go bogini Isztar. Jego kult związany był z cyklem zachodzących w przyrodzie zmian – opłakiwaniem zamierającego życia w okresie jesienno-zimowym oraz z budzącą się do nowego życia w porze zasiewów przyrodą. W świadomości Sumerów tkwiło przekonanie o sile zawartej w ziarnie – śmierci, która była niezbędna, aby życie po jakimś czasie mogło się odrodzić.
Na wybrzeżu syryjskim, w części Libanu i na Cyprze (na ziemiach, które w starożytności zajęli Fenicjanie), a także w starożytnej Grecji powszechnie czczono pięknego Adonisa – boga roślin. Wierzono, że każdego roku zraniony przez dzika bóg umierał z upływu krwi, aby odrodzić się w roślinach, przede wszystkim w wiosennych, kwitnących obficie czerwonych anemonach.
Według jednej z legend grecki Dionizos raz w roku wcielał się w postać byka lub kozła i ginął pożarty w walce z olbrzymami. Jego śmierć, nie oznaczała jednak końca – odradzał się z ocalałego serca, odwiedzał krainę zmarłych i wracał na ziemię przynosząc ludziom szczep winorośli oraz tajemnice wyrobu wina. Jego zmartwychwstanie czczono szaleńczymi zabawami i ucztami.
Podobnie inny grecki mit opisuje śmierć i wskrzeszenie bóstwa. Kiedy Persefona została porwana do podziemnej krainy umarłych, jej matka Demeter błagała o przywrócenie jej życia. Dzięki wstawiennictwu Zeusa, przez kilka miesięcy w roku powracała na ziemię i wtedy właśnie kiełkowały, rosły i dojrzewały zboża oraz inne rośliny, a młoda bogini przybierała postać najpiękniejszego łanu pszenicy. Na znak jej powrotu do świata zmarłych, wegetacja roślin zamierała w porze jesienno-zimowej.
W starożytnym Rzymie obchodzono wiosenne święta umarłych, tzw. Kanaria, później nazwane Rosaliami (od kwitnących o tej porze róż), które wraz z pomalowanymi na czerwono jajkami składano na grobach.
Podobnie w Rumunii i Bułgarii obchodzono święto zmarłych o niemal identycznej nazwie – Rusalia, podczas których odprawiano stypy zaduszne, składano na cmentarzach ofiary z chlebów, zbóż, kwiatów i malowanych jaj. 

Święta ku czci wiosennego wskrzeszenia roślin, połączone z obrzędami zadusznymi i agrarnymi, miały także wszystkie osiadłe ludy rolnicze, których życie upływało wg zmieniających się pór roku – mieli je więc i także nasi prasłowiańscy przodkowie, rolnicy i pasterze. Przede wszystkim były to obrzędy niszczenia zimy i śmierci w tej samej osobie (najczęściej wizualizowane pod postacią kukły) i wprowadzanie w jej miejsce wiosny i życia, najczęściej pod postacią zielonych gałązek.
Ślady tych właśnie świąt i obrzędów przetrwały do naszych czasów, w ludowych świętach wiosennych. Wielkanoc i jej przebogata obrzędowość często zatem nawiązuje do tradycji, symboli i rytuałów religii Wschodu, do obrzędów wegetacyjnych ludów rolniczych, jednocześnie wiążąc je z misją i ofiarą Chrystusa.
Wielkanoc w Polsce – to święto głęboko zakorzenione w naszej kulturze, charakteryzujące się jednocześnie wielkim bogactwem rytuałów, ceremonii, zwyczajów i obrzędów. Obok dominujących treści chrześcijańskich, zachowały sie także liczne ślady odwiecznych zwyczajów wiosennych, wegetacyjnych i rolniczych. Początkowo kościół w Polsce i jego hierarchowie zwalczali owe prastare wiosenne obrzędy i praktyki ludowe jako przejaw pogaństwa, z czasem jednak wiele z nich Kościół powiązał z własną tradycją i rytuałami, nadając im pogłębioną – chrześcijańska interpretację. Co więcej, księża i zakonnicy wzbogacili literaturę etnograficzną o wiele ciekawych, cennych badań i opisów ludowych tradycji. To często dzięki proboszczom polskich parafii, lokalne tradycje, obyczaje ludowe są żywe do dziś, a piękne procesje z palmami, malownicze straże grotowe zwane Turkami, widowiska pasyjne, czy wielkanocny objazd pól – pozwalają nam, współczesnym, czerpać z kulturowego dziedzictwa naszych przodków.

A.P.
Opracowano na podstawie:
Ogrodowska B., Witaj dniu uroczysty. Wielkanoc w Polsce, Warszawa 2007 r.
Frazer J. G., Złota gałąź, PIW 1962 r.
 

Odbiór prac przełożony

UWAGA!!!

W związku z zaistniałą sytuacją prosimy Panie prezentujące swoje prace na wystawie "Sercem malowane - twórcze pasje kobiet" o ich odbiór w późniejszym terminie (po Świętach lub kiedy sytuacja na to pozwoli).

Jeśli jednak, któraś z Pań musi odebrać prace wcześniej to prosimy o uzgodnienie terminu telefonicznie (77/418 27 07), pocztą elektroniczną (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.) lub przez Facebooka.

O!POLSKIE MUZEA - aplikacja mobilna dostępna już jesienią!

   Aplikacja mobilna - O!POLSKIE MUZEA - dostępna już od września 2020

Bardzo się cieszymy, że już niebawem będą mieli Państwo możliwość korzystania z bezpłatnej aplikacji mobilnej „O!polskie muzea”. W aplikacji znajdzie się 1000 zdigitalizowanych obiektów z ponad 20 muzeów z terenu województwa opolskiego! Partnerami projektu są Muzeum Ziemi Prudnickiej w Prudniku oraz oddział opolski Stowarzyszenia Muzealników Polskich.

Otwarcie wystawy - fotorelacja

Irankarapte - tym ajnoskim powitaniem 6 marca br. w naszym Muzeum otwarto wystawę czasową poświęconą niezwykłemu ludowi. „Świat Ajnów – od Bronisława Piłsudskiego do Shigeru Kayano” przedstawia życie codzienne i kulturę Ajnów na przełomie XIX i XX wieku, przybliżając jednocześnie postać polskiego etnografa badającego i fotografującego ten lud, Bronisława Piłsudskiego, zesłańca i starszego brata Józefa Piłsudskiego.

Bronisław Piłsudski, jak mówił dyrektor Muzeum Miejskiego w Żorach dr Lucjan Buchalik, spędził wśród Ajnów na Sachalinie 15 lat zesłania, miał ajnoską żonę i dwoje dzieci. Badał przede wszystkim ich język dla którego sporządził materiały do słowników. Zapisał również wiele bajek i pieśni ludowych. Dziś językiem Ajnów z powodu wypierania go przez język japoński biegle posługuje się ok. 15 osób, wyłącznie starszych. Grozi mu wymarcie, dlatego tak ważne są materiały zarejestrowane przez Bronisława Piłsudskiego, człowieka, który ocalił  Ajnów od zapomnienia.

W uroczystym otwarciu wzięli udział przedstawiciele władz i instytucji, a uczniowie z Publicznej Szkoły Podstawowej nr 2 w Kluczborku, uczestniczyli w warsztatach, na których każdy przygotował niepowtarzalne nakrycie głowy z charakterystycznym motywem ajnoskiej "sowy". Zapraszamy do fotorelacji.


Uroczyste otwarcie wystawy Uroczyste otwarcie wystawy

Uroczyste otwarcie wystawy Warsztaty

   Warsztaty Warsztaty

Warsztaty "Ajnowie" na wystawie

 

LIST DO ZWIEDZAJĄCYCH

Szanowni Zwiedzający!


Jak pewnie wiecie, nasze Muzeum podobnie jak inne instytucje kultury w całej Polsce, zostało zamknięte.
Nie oznacza to jednak, że nie pracujemy. Przeciwnie! Ten czas staramy się wykorzystać jak najefektywniej. A co robi muzealnik, kiedy nie oprowadza grup, nie prowadzi zajęć, nie organizuje warsztatów? Otóż realizuje zadania statutowe polegające m.in. na katalogowaniu i naukowym opracowywaniu zgromadzonych zbiorów oraz materiałów dokumentacyjnych. Przygotowujemy również scenariusze kolejnych wystaw, a także obmyślamy dodatkowe atrakcje. Wszystko z myślą o Was i dla Was!


Mamy nadzieję, że kiedy minie ten trudny czas, wrócicie do nas głodni wiedzy, spragnieni nowych doświadczeń i wrażeń. Będziemy na Was czekali.
Na chwilę obecną, przychylamy się do zaleceń, żebyście pozostali w domach. Dbajcie o siebie i swoich bliskich.


Wasi Muzealnicy

Załoga

KONKURS PLASTYCZNY - "Las łączy pokolenia"

Las łączy pokolenia - konkurs plastyczny

Nadleśnictwo Kluczbork we współpracy z Muzeum im. Jana Dzierżona w Kluczborku serdecznie zaprasza dzieci oraz seniorów do wzięcia udziału w konkursie plastycznym.

Tematem konkursu jest hasło: "Las łączy pokolenia". Naszym celem jest zachęcenie seniorów i dzieci do wspólnych wspomnień oraz twórczości, związanej z tematyką leśną. Mamy nadzieję, że las stanie się miejscem spotkań międzypokoleniowych i artystycznych. Celem konkursu jest poznanie walorów lasów, które są ważne dla różnych pokoleń. Wszystkie zainteresowane osoby prosimy o zapoznanie się z regulaminem konkursu.

Termin nadsyłania prac: do 10 kwietnia 2020 r.    Rozstrzygnięcie konkursu: do 30 kwietnia 2020 r. 
  
Po rozstrzygnięciu konkursu, prace plastyczne będą prezentowane na wystawie pokonkursowej w Muzeum im. Jana Dzierżona.

Więcej informacji (REGULAMIN, ZGODY) TUTAJ

Informacje nt. KORONAWIRUSA

KORONAWIRUS - informacje

KORONAWIRUS - infolinia NFZ 800 190 590

Zalecenia Ministerstwa Zdrowia

Jak myć ręce?

Opolski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia przekazuje w załączeniu informacje dotyczące postępowania na wypadek podejrzenia wystąpienia koronawirusa.

1.       Informacja dla osób powracających z północnych Włoch

https://www.gov.pl/web/zdrowie/informacja-dla-osob-powracajacych-z-polnocnych-wloch

2.       Co musisz wiedzieć o koronawirusie

https://www.gov.pl/web/zdrowie/co-musisz-wiedziec-o-koronawirusie

3.       Zaobserwowałeś u siebie objawy takie jak: gorączka, kaszel, duszności i problemy z oddychaniem?

- bezzwłocznie, TELEFONICZNIE powiadom stację sanitarno – epidemiologiczną,

- zgłoś się BEZPOŚEDNIO do oddziału zakaźnego lub oddziału obserwacyjno - zakaźnego, gdzie określony zostanie dalszy tryb postępowania medycznego,

- NIE ZGŁASZAJ SIĘ do lekarza rodzinnego,

- NIE ZGŁASZAJ SIĘna Szpitalny Oddział Ratunkowy i Izbę Przyjęć.

 

4.    Ważne telefony:

·         Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Opolu

Telefon alarmowy całodobowy: 604958325

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Brzegu

Telefon alarmowy całodobowy: 793832257

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Głubczycach

Telefon alarmowy całodobowy:512244008

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Kluczborku

Telefon alarmowy całodobowy:601226721

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Kędzierzynie-Koźlu

Telefon alarmowy całodobowy: 606305480

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Krapkowicach

Telefon alarmowy całodobowy: 502635535

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Namysłowie

Telefon alarmowy całodobowy:502540721

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Nysie

Telefon alarmowy całodobowy:602654656

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Oleśnie

Telefon alarmowy całodobowy:693628983

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Opolu

Telefon alarmowy całodobowy: 512082606

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Prudniku

Telefon alarmowy całodobowy: 502539944

·         Powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna w Strzelcach Opolskich

Telefon alarmowy całodobowy: 501723252

·         Telefoniczna informacja Pacjenta (bezpłatna, całodobowa)

800 -190- 590

5.       Wszystkie aktualne informacje dotyczące koronawirusa można śledzić pod linkiem wsseopole.pis.gov.pl

6.       Adresy oddziałów zakaźnych na Opolszczyźnie:

·         ODDZIAŁ CHORÓB ZAKAŹNYCH Szpital Wojewódzki w Opolu, ul. Kośnego 53, 45-372 Opole tel. (77) 44-33-100

·         ODDZIAŁ OBSERWACYJNO-ZAKAŹNYZespół Opieki Zdrowotnej wNysie, ul. Bohaterów Warszawy 34, 48-300 Nysa, tel. (77) 40 87 800

 

Co musisz wiedzieć o koronawirusie

24.02.2020


Podstawowe środki ochronne przeciwko nowemu koronawirusowi wywołującemu chorobę COVID-19.
Informacja dla osób powracających z północnych Włoch, Chin, Korei Południowej, Iranu, Japonii, Tajlandii, Wietnamu, Singapuru i Tajwanu
Jeśli w ciągu ostatnich 14 dni byłeś w północnych Włoszech, Chinach, Korei Południowej, Iranie, Japonii, Tajlandii, Wietnamie, Singapurze lub Tajwanie i zaobserwowałeś u siebie objawy, takie jak: gorączka, kaszel, duszność i problemy z oddychaniem, to
•    bezzwłocznie powiadom telefonicznie stację sanitarno-epidemiologiczną
lub
•    zgłoś się bezpośrednio do oddziału zakaźnego lub oddziału obserwacyjno-zakaźnego, gdzie określony zostanie dalszy tryb postępowania medycznego.


Czym jest koronawirus?
Nowy koronawirus SARS-Cov-2 wywołuje chorobę o nazwie COVID-19. Choroba objawia się najczęściej gorączką, kaszlem, dusznościami, bólami mięśni, zmęczeniem.
Jak często występują objawy?
Ciężki przebieg choroby obserwuje się u ok.15-20% osób. Do zgonów dochodzi u 2-3% osób chorych. Prawdopodobnie dane te zawyżone, gdyż u wielu osób z lekkim przebiegiem zakażenia nie dokonano potwierdzenia laboratoryjnego.
Kto jest najbardziej narażony?
Najbardziej narażone na rozwinięcie ciężkiej postaci choroby i zgon są osoby starsze, z obniżoną odpornością, którym towarzyszą inne choroby, w szczególności przewlekłe.


Jak się zabezpieczyć przed koronawirusem?
Wirus przenosi się drogą kropelkową. Aktualnie nie ma szczepionki przeciw nowemu koronawirusowi. Można natomiast stosować inne metody zapobiegania zakażeniu, zaprezentowane poniżej. Metody te stosuje się również w przypadku zapobiegania innym chorobom przenoszonym drogą kropelkową np. grypie sezonowej (w przypadku której, szczyt zachorowań przypada w okresie od stycznia do marca każdego roku).
Gdzie do tej pory stwierdzono przypadki zakażenia koronawirusem?
Najwięcej potwierdzonych przypadków zakażenia nowym koronawirusem zarejestrowano w Chinach (99%), głównie w prowincji Hubei. Pozostałe osoby „zawlekły” wirusa do innych krajów Azji, Europy, Oceanii i Ameryki Północnej i zakaziły (np. w Niemczech, we Francji, w Wielkiej Brytanii) kolejne osoby.


Dowiedz się więcej o koronawirusie
•    Nowy koronawirus SARS-Cov-2 – ZALECENIA
•    Informacja dla uczelni wyższych w związku z ryzykiem zawleczenia na obszar Polski nowego koronawirusa (SARS-CoV-2)
•    COVID-19 – informacje. Przesyłki z Chin
•    Zasady postępowania w PODRÓŻY LOTNICZEJ oraz w portach lotniczych w związku z ryzykiem zawleczenia na obszar Polski nowego koronawirusa (SARS-CoV-2)
•    Zasady postępowania epidemiologicznego i medycznego w związku z ryzykiem zawleczenia na obszar Polski nowego koronawirusa (SARS-CoV-2)
•    SARS-CoV-2 – informacje
•    Komunikat krajowego konsultanta w dziedzinie chorób zakaźnych


ZALECENIA


Często myj ręce
Często myj ręce używając mydła i wody, a jeśli nie masz do nich dostępu, używaj płynów/żeli na bazie alkoholu (min. 60%).
Dlaczego? Mycie rąk ww. metodami zabija wirusa, jeśli znajduje się on na rękach.


Stosuj odpowiednie zasady ochrony podczas kaszlu i kichania
Podczas kaszlu i kichania zakryj usta i nos zgiętym łokciem lub chusteczką – natychmiast wyrzuć chusteczkę do zamkniętego kosza i umyj ręce używając mydła i wody, a jeśli nie masz do nich dostępu – płynów/żeli na bazie alkoholu (min. 60%).
Dlaczego? Zakrycie ust i nosa podczas kaszlu i kichania zapobiega rozprzestrzenianiu się zarazków i wirusów. Jeśli kichasz lub kaszlesz w dłonie, możesz zanieczyścić przedmioty lub dotykane osoby.


Zachowaj bezpieczną odległość
Zachowaj co najmniej 1 metr odległości między sobą a innymi ludźmi, szczególnie tymi, którzy kaszlą, kichają i mają gorączkę.
Dlaczego? Gdy ktoś zarażony wirusem powodującym chorobę układu oddechowego, taką jak COVID-19, kaszle lub kicha, wydala pod ciśnieniem małe kropelki śliny i śluzu zawierające wirusa. Jeśli jesteś zbyt blisko, istnieje ryzyko, że możesz wdychać wirusa.


Unikaj dotykania oczu, nosa i ust
Dlaczego? Dłonie dotykają wielu powierzchni, które mogą być skażone wirusem. Jeśli dotkniesz oczu, nosa lub ust zanieczyszczonymi rękami, możesz przenieść wirusa z powierzchni na siebie.


Jeśli masz gorączkę, kaszel, trudności w oddychaniu, zasięgnij pomocy medycznej
Jeśli masz gorączkę, kaszel, trudności w oddychaniu, zasięgnij pomocy medycznej zgodnie z informacją zamieszczoną na stronie tutaj.
Dlaczego? Objawy ze strony układu oddechowego z towarzyszącą gorączką mogą mieć wiele przyczyn np. wirusową (wirusy grypy, adenowirusy, rynowirusy,  koronawirusy, wirusy paragrypy) czy bakteryjną (pałeczka Haemophilus influenzaea, pałeczka krztuśca, chlamydia, mykoplazama).


Jeśli masz łagodne objawy ze strony układu oddechowego i nie podróżowałeś do Chin
Jeśli masz łagodne objawy ze strony układu oddechowego i nie podróżowałeś do Chin, pamiętaj o stosowaniu podstawowych zasad ochrony podczas kaszlu, kichania oraz higieny rąk i pozostań w domu do czasu powrotu do zdrowia, jeśli to możliwe.
Chroń siebie i innych przed zachorowaniem
Podejrzenie zakażenie SARS-Cov-2 jest powiązane:
– z podróżowaniem po obszarze Chin, w którym zgłoszono przypadki zakażenia SARS-Cov-2,
lub
– bliskim kontaktem z kimś, kto podróżował po Chinach i ma objawy ze strony układu oddechowego.


Zachęcamy do zapoznania się informacjami zamieszczanymi  na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Sanitarnego, m.in. z „Komunikatem dla podróżujących”, „Zasadami postępowania z osobami podejrzanymi o zakażenie nowym koronawirusem 2019-nCoV MEDYCZNE”oraz „Zasadami  postępowania z osobami podejrzanymi o zakażenie nowym koronawirusem 2019-nCoV W PODRÓŻY LOTNICZEJ ”.


Maseczki
Nie zaleca się używania masek na twarz przez zdrowych ludzi w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się SARS-Cov-2
Noszenie maseczki zasłaniającej usta i nos może pomóc ograniczyć rozprzestrzenianie się niektórych chorób układu oddechowego.  Jednak stosowanie samej maseczki nie gwarantuje powstrzymania infekcji i powinno być połączone ze stosowaniem innych środków zapobiegawczych, w tym higieną rąk i zasadami ochrony podczas kaszlu czy kichania (patrz wyżej) oraz unikaniem bliskiego kontaktu z innymi ludźmi (co najmniej 1 metr odległości). Światowa Organizacja Zdrowia doradza racjonalne stosowanie maseczek.
Używaj maseczek tylko wtedy, gdy masz objawy ze strony układu oddechowego (kaszel lub kichanie), podejrzewasz u siebie infekcję SARS-Cov-2 przebiegającą z łagodnymi objawami lub opiekujesz się osobą z podejrzeniem infekcji SARS-Cov-2.
Sprzęt ochrony układu oddechowego powinien być oznakowany znakiem CE, który potwierdza, że został prawidłowo zaprojektowany i skonstruowany, wykonany z właściwych materiałów.

Informacja dla osób powracających z północnych Włoch

25.02.2020


W ostatnich kilku dniach na obszarze północnych Włoch (regiony Lombardia, Wenecja Euganejska, Piemont, Emilia Romania, Lacjum) obserwuje się rosnącą liczbę zakażeń koronawirusem SARS-CoV-2.


Jeśli w ciągu ostatnich 14 dni byłeś w północnych Włoszech i zaobserwowałeś u siebie objawy, takie jak: gorączka, kaszel, duszność i problemy z oddychaniem, to
•    bezzwłocznie powiadom telefonicznie stację sanitarno-epidemiologiczną
lub
•    zgłoś się bezpośrednio do oddziału zakaźnego lub oddziału obserwacyjno-zakaźnego, gdzie określony zostanie dalszy tryb postępowania medycznego.


Jeśli w ciągu ostatnich 14 dni byłeś w północnych Włoszech i nie zaobserwowałeś u siebie wyżej wymienionych objawów, to
przez kolejne 14 dni kontroluj swój stan zdrowia, czyli codziennie mierz temperaturę ciała oraz zwróć uwagę na występowanie objawów grypopodobnych (złe samopoczucie, bóle mięśniowe, kaszel).


Jeżeli po 14 dniach samoobserwacji nie wystąpiły wyżej wymienione objawy, zakończ kontrolę.
b) Jeżeli w ciągu 14 dni samoobserwacji zaobserwujesz wyżej wymienione objawy to:
•    bezzwłocznie, telefonicznie powiadom stację sanitarno-epidemiologiczną
lub
•    zgłoś się bezpośrednio do oddziału zakaźnego lub oddziału obserwacyjno-zakaźnego, gdzie określony zostanie dalszy tryb postępowania medycznego.


Jeśli w ciągu ostatnich 14 dni byłeś w północnych Włoszech miałeś kontakt z osobą chorą lub zakażoną koronawirusem SARS-CoV-2, to
to bezzwłocznie, telefonicznie powiadom stację sanitarno-epidemiologiczną.


Na chwilę obecną nie ma uzasadnienia dla podejmowania nadmiernych działań typu kwarantannowanie osób powracających z regionów północnych Włoch, odmawianie udziału w zajęciach szkolnych oraz zamykanie szkół.
Niezbędne jest także przestrzeganie zasad higieny w tym: częste mycie rąk wodą z mydłem, a jeśli nie ma takiej możliwości, np. podczas podróży, ich dezynfekcja środkiem na bazie alkoholu.
Ze względu na obecnie wysoką aktywność grypy sezonowej w krajach półkuli północnej należy pamiętać o zaszczepieniu się przeciw grypie sezonowej.

Warsztaty przedświąteczne - ODWOŁANE!

W związku z ryzykiem wystąpienia KORONAWIRUSA,

Muzeum będzie nieczynne w dniach 12-29 marca 2020,

a wszystkie wydarzenia organizowane w tym okresie są ODWOŁANE!

22 marca, godz. 10:30-13:00 pokaz i warsztaty zdobienia pisanek techniką batikową

O!POLSKIE MUZEA - aplikacja mobilna

Miło nam poinformować, że Muzeum im. Jana Dzierżona w Kluczborku jest uczestnikiem projektu "O!polskie muzea - aplikacja mobilna", który otrzymał dofinansowanie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na lata 2019 - 2020. Aplikacja będzie bezpłatna dla użytkowników, a jej celem jest popularyzacja dziedzictwa kulturowego z wykorzystaniem nowych technologii.

Więcej szczegółów na plakacie oraz na stronie www.muzeumpiosenki.pl

Aplikacja mobilna -  O!POLSKIE MUZEA - więcej na www.muzeum.piosenki.pl
 

Dla niedowidzących

Wersja dla niedowidzących

Informacje


adres  ul. Zamkowa 10, 46-200 Kluczbork

tel.  (077) 418 27 07

email  muzeum@kluczbork.pl

ie www.muzeum.kluczbork.pl

  Facebook: Dołącz do nas!

Bilet normalny: 4,00 zł

Bilet ulgowy: 2,00 zł

W niedzielę wstęp bezpłatny

Oprowadzanie: niedziela i święta: 35,00 zł od grupy (grupa maksymalnie do 30 osób)

wtorek- piątek : 10.00 - 15.30

niedziela: 10.00 - 13.30

Uwaga - dla grup zorganizowanych istnieje możliwość ustalenia innego terminu zwiedzania (uzgodnionego przynajmniej z dwutygodniowym wyprzedzeniem).