Piknik przed apokalipsą

Każdy świat rodzi się z wyboru.

Jedni potrafią jedynie patrzeć.

Inni wybierają pozostać widzami.

Są też tacy, którzy działają do końca…

nawet wtedy, gdy jest już za późno.

Ta wystawa opowiada o tym, jak różnie reagujemy w obliczu wielkich wyzwań. O tym, co nosimy w sercu. O tym, co jest częścią naszej natury.

Zatrzymajmy się na chwilę na Pikniku przed Apokalipsą.  Póki jeszcze nie nadeszła

Podziw i akceptacja

Przed Wami świat „Sunflower”. Jego głównymi bohaterami są słoneczniki – zwyczajne kwiaty, które pewnego dnia znalazły się pośrodku wojny. Każdy z nich reaguje inaczej.  Jedne boją się, inne nie rozumieją tego, co się dzieje. Ale wszystkie nadal odwracają głowy ku słońcu. Wiedzą tylko tyle, że dopóki świeci, życie trwa.

Nie potrafią zatrzymać wojny ani zmienić biegu wydarzeń. Mogą jedynie obserwować świat wokół siebie i pozostać tym, czym są  – pięknymi kwiatami pośród ruin.

A co dzieje się z kwiatem, kiedy nie przetrwa?

Według opowieści staje się Duchokwiatem i trafia do świata kwiatowych duchów.

Dlaczego wybuchła wojna? Kto ją rozpoczął? Dla słoneczników są to pytania bez odpowiedzi. Ich świadomość nie sięga tak daleko. Czują jedynie strach, niepokój, ciepło promieni słońca… i nawet nie zauważają chwili, w której przestają być słonecznikami, a stają się duchokwiatami.

Bierność i iluzja

To, co widzimy, rzadko dociera do nas w swojej pierwotnej formie. Każdy obraz został już wcześniej wielokrotnie przefiltrowany, zinterpretowany, doprawiony emocjami i cudzymi opiniami.

Żyjemy w bajkach, oglądamy bajki i coraz częściej sami zaczynamy w nie wierzyć. Czasem mamy wrażenie, że uczestniczymy 
w filmie, nad którym nie mamy żadnej kontroli.

 Czy naprawdę jesteśmy tylko widzami?

 A może nadal możemy wpływać na rzeczywistość?

Niektórzy wybierają bierną obserwację, wyrażając jedynie swoje zaniepokojenie. Inni wolą schować głowę w piasek. Problem polega na tym, że nawet gdy piasek zniknie, nie każdy jest gotów zaakceptować to, co od dawna znajduje się tuż przed jego oczami.

Odwaga i działanie

Świat po Wielkim Bum

Teraz wkraczacie do zupełnie innego miejsca. To jeden z najbardziej tajemniczych zakątków kwiatowego uniwersum.

Duchokwiaty opowiadają o Wielkim Bum. Podobno eksplozja była tak potężna, że zasłoniła niebo i słońce czarnym pyłem. Właśnie wtedy słoneczniki stały się duchokwiatami i od tamtej pory zamieszkują ten świat razem z innymi fantomami.

Nie są tu jednak same. Po ruinach dawnej cywilizacji wędrują zdziczałe dzieci. Choć ich świat już dawno się skończył, ich małe serca wciąż są pełne odwagi, ciekawości i nadziei.

Szukają domu. Zbierają dziwne artefakty. Odkrywają ślady tych, którzy byli przed nimi, próbując zrozumieć historię świata, którego już nikt nie pamięta. Być może odpowiedzi nadal gdzieś tu są. Trzeba tylko nauczyć się ich szukać.